บทสนทนาขณะกำลังยืนต่อแถวซื้อก๋วยเตี๋ยว
ชายหนุ่มเข้ม: ป้าแกทำก๋วยเตี๋ยวนานจัง
ชายขาวตี๋: ตั้งถ้าเป็นเอ็งจะทำไงให้ทำได้เร็วขึ้น
ตั้ง: ก็.. เพิ่มคนครับ
ชายขาวตี๋: เพิ่มคนก็หมายถึงการเพิ่ม cost
ตั้ง: อึ้ง
ชายขาวตี๋: ถ้าเป็นเรานะ ตอนที่คนยังไม่ค่อยลงมากิน เราจะลวกไอ้ของที่ลวกได้ไว้ก่อนพวกเส้น หรือผัก พอลูกค้ามาก็แค่ตักน้ำใส่ และถ้าให้ดีก็ทำสถิติไว้เลยว่าคนซื้ออะไรมากที่สุด หรือ ปกติคนกินกีชาม แล้วก็ลวกรอไว้ตามนั้นเลย
ตั้ง: ยังอึ้งอยู่
บทสนทนานี้สั้นมากครับแต่มันให้อะไรกับเด็กอย่างผมมากมาย มันทำให้ผมได้เข้าใจแนวคิดว่า เราควรมองอะไรใกล้ๆตัวก่อนมองอะไรไกลๆตัว
เฉลยครับ ชายหนุ่มเข้ม คือ @patsonic และ ชายขาวตี๋ คือ @pawoot ขอบคุณสำหรับบทเรียนในร้านก๋วยเตี๋ยวครับ

สรุปผมเป็นคนชง ที่เหลือพี่น้องตบกันเองช่ายมั้ยครับนั่น 555
แล้วแต่นะ การลวกของไว้ก่อน อาจจะเร็วในแง่ Marketing
แต่ในแง่คนทำอาหารของที่ลวกรอไว้จะไม่อร่อย
อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับปัจจัยว่ามองในลักษณะไหน อิอิ
ผมได้ไปกินร้านเกี๋ยวเตี๋ยวอยู่ร้านหนึ่ง(เกี๋ยวเตี๋ยวรู ตั้งอยู่ในมศว ประสานมิตร) พอถึงตอนเทื่ยงคนจะเยอะมาก
เวลา10.00-11.00 ร้านจะโล่ง
ใช้เวลารอนานพอสมควรแต่ คนก็ยังโหยหาที่จะไปทานเกี๋ยวเตี๋ยวร้านนี้แม้จะใช้เวลารอนานเท่าไหร่ คนก็ยังแน่นร้าน อาจเป็นเสน่ห์ของร้านอย่างหนึ่งด้วยหรือเปล่าครับ
-ยากแก่การเข้าถึง หรือติดใจใน รสชาติอันนี้ลองมาฝากcommentไว้เพื่อใครอ่านแล้วอยากไปพิสูจน์ ^^