โดยส่วนตัวแล้ว ผมเป็นคนที่ชอบกิน แม้จะกินครั้งละไม่เยอะแต่กินบ่อย หลายๆคนที่เคยเจอผมมาแล้วคงจะสสงสัยว่า “มันเอาไปเก็บไว้ตรงไหน” กรุณาอย่าถามครับ เพราะผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
มาเข้าเรื่องเลยดีกว่า ผมเป็นคนที่ไม่ชอบกินอะไรจำเจซักเท่าไหร่ เพราะฉะนั้นผมก็มักจะชอบหาร้านอาหารใหม่ เสมอๆ โดยปกติแล้ว ผมก็จะอาศัย คุณพี่google กับบอร์ด pantip ในการหาร้านอาหารน่ากินๆ แต่หลังๆมาผมหันมาใช้ twitter ในการหาร้านอาหารมากขึ้น และผมยอมรับเลยว่าข้อมูลจาก Twitter สร้างแรงจูงใจในการกินอาหารให้ผมมากกว่าในเว็บบอร์ดเยอะเลยครับ
สาเหตุก็คงมาจาก ข้อมูลใน Twitter เป็นข้อมูลที่คน พูดกันสดๆในเวลานั้น หลายๆครั้งข้อมูลเหล่านั้นไหลจากปากหรือตา ลงไปที่มือจนอาจจะลืมผ่าน กระบวนการการวิเคราะห์เชิงลึง(รู้เรื่องมั้ย) ด้วยเหตุนี้คำชมหรือคำติที่คน tweet ออกมาขณะที่กินอยู่ ก็จะเป็นความรู้สึกที่แท้จริง เช่น
“อร่อยโคตร” “บริการห่วยมาก”  ”รสชาติแย่สุดๆ”
สำหรับข้อความ ชวนยั่วน้ำลายเหล่านี้ก็มักจะเกิดขึ้นมากในช่วงเวลาอาหากลางวันและอาหารเย็น ซึ่งนอกจากคนกินจะมีส่งความรู้สึกผ่านตัวอักษรมายั่วน้ำลายแล้ว ก็มักจะส่งรูปภาพอาหารอันโอชะมาอีกด้วย สำหรับงร้านค้าไหน ที่มีคำชม หรือรูปประกอบมากๆ ร้านนั้นก็จะยิ่งมีแรงดึงดูระหว่างคนอ่านกับร้านมากขึ้นๆ เวลาผมอยู่ข้างนอกและต้องการหาร้านอาหารดีๆไม่แพงซักที่ สิ่งแรกที่ผมทำคือการเปิด Twitter ถ้าใคร  tweet ถึงร้านไหนที่อยู่ใกล้ๆ หรือ มีคำชมแรง ร้านนั้นแหละคือ อาหารมื้อนั้นสำหรับผม
ป.ล. ขอยืนยันว่าร้านอาหารที่คน [...]

หลายๆคนคจะไม่มีเวลานั่งดูทีวีทั้งวัน หรือ ฟังวิทยุทั้งวัน twitter จึงเป็นทางเลือกที่ดีในการฟังข่า วเพราะเรื่องที่คนมักจะ Tweet กันบ่อยๆก็คือข่าวที่ตนเองได้รับในเวลานั้นๆ ยิ่งถ้าเป็นข่าวสำคัญมากๆ ก็ยิ่ง จะมีคน retweet เยอะตามไปด้วย ด้วยสาเหตุนี้จึงทำให้  ใน Timeline ไม่พ้นที่จะมีข่าวแทรกลงไปอยู่ด้วย ด้วยช่องทางนี้จึงทำให้ สำนักข่าว หรือ หนังสือ พิมพ์หลายๆเจ้า หันมาใช้ Twitter ในการ feed ข่าวให้กับ คนอื่น แต่ยังไงแล้ว การรับข่าว จาก feed ก็ไม่สนุกเท่าการได้รรับข่าว จากบุคคลทั่วไปเพราะเราจะได้มีโอกาส แลกเปลี่ยนความคิดเห็น ในหัวข้อข่าวที่เราสนใจ
ผมมีความแตกต่างระหว่างการรับข่าวแบบ ดั้งเดิม และการรับข่าวจากTwitter
แบบดังเดิม
โดยส่วนใหญ่แล้ว   คุณจะมีโอกาสรับข่าวสารได้ในแค่ ตอนเช้าจากหนังสือพิมพ์ ตอนขับรถจากวิทยุ และตอนเย็นหลังจากกลับมาบ้าน
แต่ถ้าคุณอยากจะรับข่าวได้สดๆ คุณก็คงต้องเปิดทีวีทิ้งไว้ทั้งวัน
อ่านจากTwitter
คุณแค่เปิด มือ หรือเว็บไซต์ไว้ แล้วคุณก็นั่งทำงานของคุณไป เพียงแค่คุณหมั่นหยิบมือถือมาอ่าน tweet บ่อยๆ คุณก็จะได้รับข่าวสารสดๆจากคนอื่นๆ
ข้อเสีย
เมื่อคุณเสพข่าวจาก Twitter บ่อยขึ้นๆ [...]

จริงๆแล้วงานนี้ยังไม่มีชื่อนะครั บยังไงก็ขอชิงตั้งชื่อก่อนเลยแล้วกัน ซึ่งผมจะขอเรียกว่า “twittsundaynight @ wawee coffee”
วันอาทิตย์เย็นๆ ของอาทิตย์-สองอาทิตย์ที่ผ่านมา ถ้าใครได้เปิดดู  twitter คงจะได้เห็นคนพูดถึง ร้านกาแฟชื่อ วาวี กันเยอะพอสมควร ซึ่งหลายๆคนรวมถึงผมก็ เกิดสงสัยครับ ว่าร้านนี้มันมีดียังไงทำไมคนใน Twitter ถึงได้ไปกันเยอะจัง
วันนี้ก็เหมือนอาทิตย์ที่ผ่านๆมาที่มีคนพูดถึงแต่ร้าน “วาวี” ด้วยความอยากรู้พอเคลียร์งาน workshop เสร็จ ผมกับ @pongrat และ @seefah ก็มุ่งหน้าไปยังร้าน วาวี เพื่อไปดูว่ามันมีอะไร พอไปถึงก็ได้พบกับวง #ihearband ที่กำลังเล่นอยู่(จุดประสงค์หลักที่อยากมา) แล้วก็เจอ @iwhale @sweeterner @moui @dekunderkoverกำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ พอเราทักทายกันตามมารยาท @iwhale ก็พาเราไปซื้อกาแฟ หลังจากนั้นเราก็กลับมานั่งคุยกัน ถึงเรื่องต่างๆ โดยส่วนใหญ่แล้วก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับ อินเตอร์เน็ต แล้วก็ Twitter ซึ่งหัวข้ออาจจะดูวิชาการแต่เนื่อหาสนุกมาก พอเราคุยกันไปได้ซักพัก @tomorn กับพี่ๆ ywc ก็ตามกันมา เราคุยกันไปถึงเวลาสามทุ่มครึ่งโดยประมาณหลังจากนั้นเราก็แยกย้ายกันกลับ ซึ่งในวันนี้ทำให้ผมได้ความรู้เกี่ยวกับอินเตอร์เน็ตมาขึ้นอีกเยอะเลย
ซึ่งหลังจากคุยไปคุยมาก็ได้ทราบสาเหตุที่คนชอบมานั่งที่นี่ [...]

วันนี้ขอเป็นเรื่องเกี่ยวกับอาหารนิดนึง สำหรับการนัดกินข้าวบน  twitter จะเห็นได้เป็นประจำโดยส่วนใหญ่แล้วก็จะเป็นการนัดกินข้าวของคนที่รู้จักกันมาก่อน ซึ่งการนัดกินข้าวของ Twitter จะค่อนข้าง realtime กันนิดนึง เช่น นัดตอนนี้อีกชั่วโมงไปกิน  หรือ เรียกตอนนี้ก็กินกันตอนนี้เลยก็มี ผมก็เคย(แอบ)เห็นการนัดกินข้าวแบบนี้อยูหลายๆครั้งแต่ก็ไม่คิดว่าจะได้มีโอกาสไปกินกับคนอื่น จนวันนึง
ผมไปเที่ยวสยามแล้วก็กำลังเดินทางกลับ พอขึ้นรถไฟฟ้า ผมก็เปิดมือถือ ดู tweet เป็นปกติ ก็ได้เห็นข้อความหนึ่งโผล่ขึ้นมาใน timeline จาก @pongrat ว่า “ใครอยู่สยามกินข้าวกัน” ซึ่งตอนนั้นผมนั่ง bts มาจนถึง นานา แล้ว ซึ่งผมก็ลังเลใจอยู่ซักพักก็ตัดสินใจ เปลี่ยนรถกลับไปสยามทั้งๆที่ตอนนั้นอยู่ พร้อมพงษ์ (ตัดสินใจนานมาก) พอไปถึงก็ไปเจอ @pongrat ที่ starbuck ในตอนนั้นผมยังไม่รู้จัก @pongrat เลย เคยแต่เห็นหน้ากันที่ Barcamp gราก็รอกันอยู่ซักชั่วโมงนึงได้ สมาชิกก็มากันครบ วันนั้นมีทั้งหมด คน   @pongrat @nuboat @neokain @sassygirl_jane @bongbank @maeyingzine @rujji [...]

ได้ร้จัดกคนที่ไม่เคยรู้จัก
สิ่งที่ผมเจอใน twitter อย๋างหนึ่งคือ ผมได้รู้จักคนมากขึนว่าเดิม หลายๆคงะไม่รู้สึกแลเพาะในสังคมอน์ไลน์อื่นๆคุณก็จะมีโอกาสได้พบประสบกาณ์แบบนี้ แต่ที่ twitter แตกจ่างออกมาคือ ในทวิตเตอร์ทุกคนวนพูดถึงชีวตส่วนตัว ูดถึงกิจกรรมที่เค้าทำในวนน้น ด้วยสาเหตุนี้จึงทให้ระดับความสนิทสนของคุณกบคนอื่นๆ แตกต่างออกไป
คุณจะมีความรุ้สึกที่เหมือว่าได้ไปอยู่กับเค้าในเหตุการ์นั้นๆ และเมื่อคุณได้มีโอกาสเจอคนเห่านัน ความรู้สึที่คุจะได้รับคือ คุณจะรู้สึกเหมือนว่าเรารู้จักกันมานาน
มีอยู่ตครั้งหนึ่งที่ผมได้มีโอกาสพบเจอกับ twittple คนอื่นตัวจริง(จำไม่ได้ว่าใคร) เราก็ทักกันและคุยกันในเรื่องต่างๆหมือนทั่วๆไป
พอเราแยกออกมาเพื่อนเราที่ไปกับเราด้วยก็คุยกบเราด้วยบทสนทนานี้
a:ใครอะ
b:ไม่รู้อะรู้แค่ว่าเข้า user @….
a:ณุ้จักจากใน twitter หรอ
b:อืม
a:แล้วเคเจอกันมาก่อนเปล่าหรอ
b:ไม่อะเจอกันครั้งแรก
a:อ้าวแล้วรูได้ไงว่าเป็นเค้า
b:จำรูปอวาตาได้
a:เราเห็นแกคุย ก็นึกว่ารู้จักกันมานานเลยนะนั่น
b:…
ตัวจริงเหมือนใน twitter มั้ย
เหมือนครับ.. ผมบอกได้เลยว่า twitple ทุกคน ตัวตนใน twiiter กับตัวจริงเหมือนกัน ด้วยควาที่ twitter ส้นอละง่ายจึงทำให้คนคิดอะไร รู้สึกอย่างไร ก็ถ่ายทอดออกมาทันที ทำให้สิ่งที่อยู่ใน 140 นั้ มัมีความเป็นตัวตนของเค้าแฝงด้วย เพราะฉะนนล้วเมื่อคุณเจอตัวจริงของ twittple เหล่านั้น คุณจะไม่รู้สึกแตกต่างจากิมเลย
ป.ล.twittple บางคนแสดงตัวตน ของตัวเองใน twiiter ออกมามากกว่าตัวจริงเสียอีก
สุดทายนี้มีคำที่อยากฝากว้สั้นๆ “จะมีที่ไหนมั้ยที่คุณจะได้มีดโอกาสรู้จักคนๆหนึ่ง จาก ตัวอีกษร 140 ตัว กับรูปอีกหนึ่งรูป มีที่นี่แหละ [...]

อธิบายให้โลกรู้ว่า Twitter คืออะไร?
สิ่งที่น่าแปลกของ Twitter อยู่อย่างนึงที่ทุกคนที่เล่น Twitter จะบอกเหมือนๆกันคือ “การที่เราจะไปอธิบายให้คนอื่นเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าTwitter คืออะไรนั้นเป็นเรื่องที่ลำบาก” ซึ่งผมคนหนึ่งหละครับที่ เห็นด้วย เพราะถึงแม้ว่าเราจะอธิบายให้คนอื่นๆ ฟังอย่างไรเขาก็ไม่มีวันเข้าใจมันจริงๆ
นอกจากเรื่องความลำบากในการอธิบาย เจ้า twitter ให้คนอื่นรู้เรื่องแล้ว ยังมีอีกเรื่องหนึ่งครับที่เป็นคำถามโลกแตกสำหรับคนเล่น Twitterนั่นคือ
สนุกตรงไหนไปเล่าชีวิตตัวเองให้คนอื่นฟัง?
ผมเคยได้มีโอกาสคุยกับคุณ หลาม จิ๊กโก๋ไอที แห่งรายการ beartai (@shark_beartai)เกี่ยวกับ Twitter ซึ่ง
พี่หลามเคยพูดไว้ว่า เคยมีคนมาถามว่ามานั่งบอกคนอื่นว่าทำอะไรอยู่แล้วมันสนุกตรงไหน คำตอบของพี่หลามที่ตอบคนที่มาถามโดนใจผมมากครับ พี่หลามตอยไปว่า “คุณต้องลองมาเล่าชีวิตตัวเองให้คนอื่นฟังดู แล้วคุณจะรู้ว่ามันสนุกยังไง”
จากสองคำถามนี้ผมเลยสรุปได้สั้นๆว่า “หากคุณอยากรู้จัก Twitter มีทางเดียวคือ ลองเล่นมัน“

จริงๆเราก็น่าจะเขียนตั้งหลายวันแล้ว แต่พอดีติดโน่นติดนี่เลยเพิ่งเขียน
งานtwittbkk ก็คืองานรวมตัวของชาว twitter ที่อยู่ในประเทศไทย โดยงานนี้ได้จัดเป็นครั้งที่สามแล้ว ครั้งนี้เราก็ไปจัดกันที่ Groove เอกมัย บรรยากาศสนุกสนานมากเลยครับ
เริ่มแรก พอดีว่าวันนั้นมีเรียน กว่าจะได้ออกจากมหาลัย ก็เกิอบเที่ยง พอไปถึงงานก็ยังไม่เริ่มดี เราก็พอได้เดินทักทายคนอื่นเพิ่อรองานเริ่ม
แล้วงานก็เริ่มขึ้นงานนี้เราได้พิธีกรรูปหล่อสองท่านคือ @shark_beartai @ripmilla
twitter กับการเมือง
กิจกรรมในช่วงแรก @sugree ก็ขึ้นมาพูดในเรื่อง การเมื่องกับ twitter เนื่้อหาก็ออกแนวบ่นๆ สไตลฺ์ @sugree หัวข้อนี้เป็นหัวข้อที่ถูกใจชาว Twitter เป็นมากที่สุด
หลังจากนั้นผมจำไม่ได้ว่า session ไหนมาก่อนกัน เอาเป็นว่า ขอไม่เรียงนะครับ
User Mindset
หัวข้อนี้แรงงงงงงงง เจ้าของ session ไม่ใช่ใครอื่น @rawitat นั่นเอง ตอนแรกเองผมก็ไม่ค่อยเข้าใจคำว่า mind set ซักเท่าไหร่แต่พอได้ฟังที่ @rawitat เล่าถึง mindset ของผู้ใช้ที่งี่เง่า ก็ทำให้ผมเข้าใจมันขึ้นมาทันที  mindset ถ้าให้อธิบายง่ายๆก็คงหมายถึงรูปแบบการคิด หรือกลุ่มของความคิด ซึ่งเมื่อ @rawitat บ่นไปบ่นมาก็สรุปได้ ถึง [...]

ไม่น่าเชื่อว่าเวลาได้ผ่านมา 1 ปีกว่าๆแล้วจากวันที่ผมสมัคร Twitter ตังแต่ผมเล่น Twitter มา ชีวิตผมก็เริ่มเปลี่ยนไป ได้รู้จักคนมากขึ้นได้ความรู้มากขึ้น ได้เจออะไรใหม่ๆมากขึ้น ด้วยสาเหตุนี้ผมก็เลยอยากจะมาเล่าถึงสิ่งดีๆและสิ่งแปลกๆที่เกิดขึ้นใน twitter
หลายๆคนคงอาจจะสงสัยว่า ไอ้เจ้าเว็บไซต์ ธรรมดาๆที่ทำได้แค่ตามกันไปตามกันมาแถมยังพิมพ์ได้แค่ 140 ตัวอักษรมันจะทำอะไรได้มากมาย ถ้าหากว่าคุณยังคิดอย่างนี้อยู่ผมอยากใshคุณลองที่จะสมัครแล้วเข้ามาตามคนอื่นๆดู คุณจะรู้ว่า twitter มีดีกว่าที่คุณคิด
สำหรับโปรเจคที่มีชื่อว่า “เรื่องนี้สร้างจาก Twitter” น้ัน ผมได้แนวคิดมาจากการที่ผมได้ไปพบเจอเรื่องแปลกๆ ,เรื่องที่ไม่คิดว่าน่าจะเกิดขึ้นได้ใน Twitter  และ เหตุการณ์ต่างๆในชีวิตที่ เกิดขึ้นเพราะ twitter  และคิดว่าในหลายๆเรื่องก็เป็นเรื่องที่ดี และอยากให้คนที่ไม่ได้เล่นได้มีความรู้สึกร่วมกับเรา ผมก็เลยรวบรวมเรื่องต่างๆเหล่านั้นมาเป็นบล็อกหนึ่งชุดใหญ่ๆ ก็คิดว่า คงไม่ต่ำกว่า 30 เรื่อง อย่างแน่นอน
ส่วนคำว่า “เรื่องนี้สร้างจาก…” นั้นมีเป็นคำที่อยู่ดีๆก็ผุดขึ้นมาในหัว แล้วเราก็รู้สึกว่ามันเข้ากับตัวเนื้อหาดีก็เลยคิดว่าเราจะเขียนบล็อกเรื่องนี้นี่แหละ
ก็ขอให้ทุกคนเป็นกำลังใจให้กับผมด้วยนะครับ